با مهاجرت یهودیان به فلسطین، بعد از جنگ جهانی دوم و تشکیل گروه‌های شبه نظامی، فشار به مردم فلسطین برای اخراج از محل زندگیشان آغاز شد. بعد از اعلان رسمی تشکیل رژیم اسرائیل در سال ۱۹۴۸ موج گسترده مهاجرت فلسطینیان به سایر کشورهای همسایه شدت گرفت؛ به‌گونه‌ای که انگلیس موج مهاجرت در بین سالهای ۴۸-۴۷ را حدود ۸۱۰۰۰۰ نفر بیان کرده است.

در کنار اشغالگری‌های اسرائیل، افرادی همانند «جوزف شکت من»۱ و «والادیمیر ژابوتینسکی»۲ از طرف رژیم اسرائیل مأمور شدند در جوامع غربی ادعا کنند که مهاجرت‌ها به دستور مسئولان و مقامات عربی بوده است و ربطی به اسرائیل ندارد؛ بیان این ادعا بی‌اساس و بی‌پاسخ نهادن آن از سوی مقامات عربی، تبدیل به یک جعل شبه واقعی تاریخی شد که برخی از یهودیان براساس آن داستان‌ها نوشتند و فیلم‌ها ساختند.

ویتز۳ در دفترچه خاطراتش درباره مدل شهرک‌سازی و چگونگی تصرف اراضی می‌نویسد: «از حالت روانی اعراب فراری باید استفاده کرد و ساکنان حیفا که شهر را ترک نکرده‌اند، باید مجبور به ترک شوند!» ویتز در پیامی به فرمانده هاگانا۴ می‌نویسد: «خوشحال شدم که این سیاست توسط نظامیان اتخاذ شده است تا اعراب را تا جایی که ممکن است بترسانند و این ترس در وجودشان باقی بماند و در نتیجه اسرائیل را ترک کنند و به آن باز نگردند.»

همه این شواهد، بیانگر این مهم است که سازمان صهیونیسم با کمک قدرت‌های استعماری و رسانه‌های سرمایه‌داران، دست به یک نسل‌کشی زد و سعی بر آن دارد که ملتی به فراموشی سپرده شوند.۵

 

پی‌نوشت:

  • joseph schect man
  • valadimir jabotinsky
  • witz
  • haganah
  • «کتاب فلسطینی کشی» Israeli Holocaust Against the palestinians

نویسنده: michael hoffman &   moshe Lieberman