به گزارش سرویس قرآن و معارف پایگاه صهیون‌پژوهی جاثیه به نقل از خیبر، کلمه بنی‌اسرائیل از دو منظر، دو معنای متفاوت را به دوش می‌کشد؛ یهودیان معتقدند که حضرت یعقوب با خداوند کشتی گرفته و در این زورآزمایی، بر خداوند غلبه پیدا می‌کند و نام اسرائیل را از خداوند هدیه می‌گیرد[۱]. اما اسرائیل در لغت سریانی و عبرانی به معنای بنده خدا تعبیر شده است[۲].

بنی‌اسرائیل باید به انتظار منجی خود که از فرزندان لاوی بن یعقوب بود[۳] می‌نشست؛ پس از چهارصد سال سختی و بردگی بنی اسرائیل بر مصریان که قرآن می‌فرماید: «یذبحون ابنائهم و یستحیون نسائهم [۴]» پسران شما را دسته جمعی سر می‌بریدند و زن‌های شما را زنده نگه می‌داشتند. بالاخره منجی (موسی) آمد، آنها شبانه فرار می‌کنند و به جایی می‌رسند که پیش رو دریا و پشت سر لشکر دشمن است.

اولین اعتراض قوم به پیامبر خویش آنجاست که چرا ما را به اینجا آورده‌ای تا کشته شویم! دومین اعتراض و بهانه‌گیری، زمانی اتفاق افتاد که بنی‌اسرائیل نتوانست بر نفس خود غلبه کند و درخواست آب و غذای متفاوت کرد[۵] و این شهوت منجر به لغزش اعتقادی آنان در غیبت رهبرشان شد و با پرستش گوساله به عنوان خدا به خود ظلم روا داشته اند.[۶]

این قوم بهانه‌جو، باید با یورش بردن به ارض مقدس، غاصبان را از آنجا خارج کرده و خود، حکومت آنجا را برعهده بگیرند؛ ولی بنی‎‌اسرائیل در جواب فرمان خدا گفتند: «فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّکَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ[۷]» پس تو و پروردگارت بروید (با آنان) بجنگید، ما حتما در همین جا خواهیم نشست. از این لحظه به بعد عذاب خدا بر یهودیان نازل شد و دچار چهل سال سرگردانی در بیابان شدند.[۸]

به یک‌باره یهودیان مبتلا به افول شدید اخلاقی شدند تا حدی که خداوند آنان را بزرگترین و شدیدترین دشمن اهل‌ایمان معرفی کرده است.[۹] قرآن نیز اهمیت موضوع دشمن‌شناسی را با بیان آیات زیادی به مردم شناسانده است که حائز اهمیت است. در این مطلب بخشی از صفات اجتماعی و اعتقادی بدترین دشمنان را از آیات قرآن استخراج کرده و مورد بررسی قرار می‌دهیم.

 

صفات اجتماعی

یهود دارای صفات اجتماعی خاص خود است که شاید قوم دیگری نداشته باشد. البته ملی‌گرایی افراطی یکی از بخش‌های تندی است که به برخی صفات یهودیان نزدیک می‌شود ولی باز این یهودیان هستند که در بعضی صفات زشت سرآمد تاریخ شده‌اند.

  • نژادپرستی

یکی از اساسی‌ترین مقوله یهودیان، برتر دانستن خود نسبت به دیگران است؛ در تلمود نوشته شده است که یهودیان مانند دانه زیتون هستند چرا که با هیچ ماده دیگری امکان آمیزش ندارند؛[۱۰] و در صفحه ۱۰۴ تلمود بیان شده است که مردم جهان، دو دسته‌اند؛ اسرائیل از یک سو و جهان از جانب دیگر.

قرآن کریم نیز این خودبرتربینی را بیان می‌کند: «وَقَالَتِ الْیَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ[۱۱]» یهودیان و مسیحیان گفتند ما فرزندان خدا و دوستداران او هستیم؛ خداوند خود جوابشان را داده است و می‌فرماید: «فَلِمَ یُعَذِّبُکُم بِذُنُوبِکُم[۱۲]» پس چرا خداوند شما را به خاطر گناهانتان عذاب می‌کند؟

البته در جای دیگری یهودیان فقط خود را کسانی می‌دانند که وارد بهشت می‌شوند.[۱۳] در صورتی که خداوند این حرف را دروغ‌ و اباطیل بیان می‌کند. خداوند بنی ‌اسرائیل را بر دیگر مردمان برتری داده[۱۴] و آنان را وارثان شرق و غرب زمین قرار داده بود[۱۵] این برتری دادن به سبب سختی‌ها و ظلم‌هایی بود که متحمل شده بودند، ولی هنگامی که آنان از دستور خدا سرپیچی کردند، از زمره صالحین خارج شدند و از وراثت زمین بازماندند که به بدترین دشمن مومنین مبدل گشتند.[۱۶]

  • رباخواری

بنی‌اسرائیل پس از موسی، از شریعت ایشان هم خارج شده و فقط یهودیت نام آنان را به دوش می‌کشد. آنان پس از تحریف کتاب و رویگردانی از یهودیت، به یکی از بدترین گناهان که حکم محاربه با خدا را دارد، گرفتار شدند.

خداوند در قرآن درباره این گناه یهود می‌فرماید: «وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَکْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ أَعْتَدْنا لِلْکافِرینَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلیماً [۱۷]» آنان (یهودیان) به ربا گرفتن مشغول شدند، (در صورتی که) قطعا آنان را از آن کار نهی کرده بودیم و اموال مردم را به غیر حق می‌خوردند و برای کافران عذاب دردناکی را آماده کرده‌ایم.

 

اعتقادی

  • تحریف کتاب آسمانی

یهودیان پس از خروج از دستگاه الهی، باید مشروعیت خود را حفظ می‌کردند و برای اینکه بتوانند به اهداف غیر دینی خود برسند و با حفظ مشروعیت، مقبولیت داشته باشد؛ دست به تحریف کتاب آسمانی خود (تورات) زدند و از برخی آیات تفسیر به رای کردند.

یهودیان با این کار، به اعمال و رفتار غیرانسانی و غیر عقلی خود رنگ و لعاب مذهبی بخشیدند تا پبروانشان اعمال خود را در چهارچوب دین ببینند و در انجام کارهای خود راسخ شوند. قرآن درباره این صفت یهودیان این چنین بحث می‌کند که «یحرفون الکلم عن مواضعه[۱۸]» سخن (خدا) را از مکان خودش جابه‌جا می‌کنند.

در سوره بقره آیه ۷۹ می‌فرماید: وای بر کسانی که کتاب خدا را با دست خودشان می‌نویسند و می‌گویند این از طرف خداست؛ علاوه بر تورات و شریعت یهود، انجیل و مسیحیت نیز به دست یهودیان مخفی (مارانو) تحریف و از مسیر اصلی خارج شد. صدر اسلام و زمان خلفا نیز از چنین تحریفات و یهودپرستی‌ها استفاده برده و توانستند مسیر رهبری را از خط اصلی خود منحرف کنند.[۱۹]

  • بسته بودن دست خدا

یکی دیگر از صفات اعتقادی یهودیان، ناتوان بودن خداوند در مقابل یهودیان است؛ آنان چنین سخن می‌گویند: «وَ قالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَهٌ غُلَّتْ أَیْدیهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ یَداهُ مَبْسُوطَتانِ یُنْفِقُ کَیْفَ یَشاءُ[۲۰]» یهودیان گفتند دست خدا بسته است؛ دستشان بسته شد و به خاطر آن (سخنشان) لعنت شدند، بلکه دو دست خدا باز است و هر طور که بخواهد انفاق می‌کند.

جمع بندی

این چهار صفت بیان شده از صفاتی است که یهودیان آنان را در سراسر جهان پراکنده و بقیه صفات، نشات گرفته از این چهار صفت هستند؛ برخی از صفات آنان که قرآن نیز به آنها اشاره کرده‌اند عبارت است از: انکار وحی[۲۱]، اعتقاد به فقیر بودن خدا[۲۲]، حریص بودن نسبت به دنیا[۲۳]، حرام خواری[۲۴]، ترک امر به معروف[۲۵]و…

عاقبت اینها به انحطاط بنی ‌اسرائیل منجر شد که خداوند آنان را به ذلت و خواری کشانیده[۲۶] و بر دل‌هایشان مهر زده تا هیچگاه هدایت نشوند[۲۷]؛ البته ناگفته نماند که وجه تمایزی بین یهودیان و صهیونیست‌ها وجود دارد و هرکس که به صفات بالا دچار شده و از شریعت بازگشته است، به او صهیونیست اطلاق می‌شود.

منابع

  • قرآن کریم
  • کتاب مقدس
  • التبیان فی التفسیر، محمد بن حسن طوسی، قم، دارالثقافه
  • المیزان فی التفسیر القرآن، محمد حسین طباطبایی، قم، موسسه اسماعیلیان
  • تفسیر قمی، علی بن ابراهیم القمی، قم، موسسه دارالکتاب
  • قصص الانبیاء، بنیاد پژوهش‌های آستان قدس رضوی
  • موسوعه الیهود والیهودیه، عبدالوهاب المسیری، دارالشروق

نویسنده: سید محمد متکلم

[۱] . عتیق، پیدایش، باب ۳۲، شماره ۲۸

[۲] . تفسیر قمی، ج۱، ص ۲۳۹؛ التبیان، ج۱، ص ۱۸۰

[۳] . قصص الانبیاء راوندی، ص ۱۵۱

[۴] . بقره، ۴۹؛ پسرانشان را سر می‌بریدند و زنانشان را به کنیزی می‌بردند

[۵] . و قالوا یا موسی لن نصبر علی طعام واحد؛ بقره، ۶۱

[۶] . انکم ظلمتم انفسکم باتخاذکم العجل؛ بقره، ۵۴

[۷] . مائده، ۲۴

[۸] . مائده، ۲۶

[۹]  مائده، ۸۲

[۱۰]  عبدالوهاب المسیری، موسوعه الیهود و الیهودیه، ج۵، ص۷۲

[۱۱]  مائده، ۱۸

[۱۲] .همان

[۱۳] بقره ۱۱۱

[۱۴]  یا بنی اسرائل اذکروا نعمتی التی علیکم و انی فضلتکم علی العالمین؛ بقره، ۴۷

[۱۵]  اعراف ۱۳۷

[۱۶] تفسیر المیزان، ج ۱۳

[۱۷] . نساء، ۱۶۱

[۱۸] . مائده، ۱۳

[۱۹]  مهار انحراف، مهدی طائب

[۲۰]  مائده، ۶۴

[۲۱]  انعام، ۹۱

[۲۲]  آل‌عمران، ۱۸۱

[۲۳]  بقره، ۹۶

[۲۴]  مائده، ۶۲

[۲۵]  مائده، ۷۸ و ۷۹

[۲۶]  سوره مبارکه آل‌عمران، ۱۱۲

 

خیبر

[۲۷]  نساء، ۱۵۵