به گزارش سرویس سیاسی پایگاه صهیون‌پژوهی جاثیه، ساختار شناسی دولت صهیونیستی مسئله‌ای است که شاید مورد توجه بسیاری از اندیشمندان در حوزه اسرائیل شناسی قرار گرفته باشد و از این رو تلاش داشته باشند تا در این زمینه به بررسی شناختی بپردازند. متن زیر بخش اول از شناخت ساختارهای دولت صهیونیستی است که برگرفته از کتاب ساختار دولت صهیونیستی اسرائیل می‌باشد.

نظام حکومتی

تجمع یهودیان در اسرائیل یک تجمع سکونت‌گزین است که از طریق مهاجرت گسترده یهودیان از سراسر جهان به فلسطین فراهم آمده است. این جمعیت ابتدا تحت لوای صهیونیسم و پس از اعلام تاسیس اسرائیل (۱۹۸۴) با عنوان یهودی به این سرزمین مهاجرت کردند.

جمعیت یهودی اسرائیل، علاوه بر داشتن روابط دینی و وجوه مشترک مهاجرت، آمیزه‌ای از ریشه‌های گوناگون نژادی، تمدنی، فرهنگی و اجتماعی را در خود دارد و در این ترکیب، تضادهای شدیدی دیده می‌شود که در صورت لاینحل ماندن، فراتر از تضاد اصلی آنان با ساکنان اصلی و پیرامونی آن سرزمین خواهد رفت.

صهیونیسم سیاسی به عنوان یک جنبش غیردینی تلاش نمود تا از اصول عودت طلبانه میراث دینی یهود بهره‌گیری کند ولی در نهایت رابطه‌اش با شیوه سنتی یهودیان اروپا به ویژه اروپای شرقی قطع شد و جمعیت‌های یهودی متدین، متناسب با میزان تمسک آنان به آموزه‌های ارتدوکسی موضع مخالف گرفتند. دیوید ویتال در بررسی مشروح خود در مورد ریشه‌های صهیونیسم، مخالفت خاخام‌های برجسته یهودی را «توفان» نامیده است.

اکثریت خاخام‌های ارتدوکس که گفته می‌شود ۹۰ درصد یهودیان اروپای شرقی را نمایندگی می‌کنند «حملاتی را برای نابودی جنبش (صهیونیسم)، یا حداقل فلج کردن آن آغاز کردند. این حملات هدفمند نشات گرفته از دشمنی عمیق و آشکار و احیانا زهرآگین بود همچنان ادامه یافت.»

گروه‌های یهودی ارتدوکس در مخالفت با صهیونیسم به استدلال‌های سه گانه خاخام‌های برجسته یهودی تمسک می‌کردند:

  • مخالفت با اندیشه قوم گرایانه به عنوان عامل متحد کننده یهودیان سراسر جهان در برابر اجرای فرایض دینی و التزام به آموزه‌های تورات
  • تاکید بر برهان مهم اعتقادی و الهی که ابتدا جریان‌های مذهبی غیر صهیونیستی به آن اشاره داشتند و هم اکنون اقلیتی از یهودیان متدین بدان تمسک می‌کنند و مورد قبول گروه «ناتوری کارتا» (نگهبانان شهر) می‌باشد. «این برهان به طور خلاصه صهیونیسم را یک جنبش مسیحایی دروغین می‌داند که تلاش می‌کند با استفاده از ابزارهای دنیوی پایان جهان را نزدیک کند.»
  • صهیونیسم «سراب و اوهام» و متکی بر حسن نیت ملت‌ها و کمک آنان به یهودیان می‌باشد. «ماهیت ملت یهود با فعالیت‌های سیاسی دنیوی که نقاط تمایز سایر ملت‌هاست سازگاری ندارد و به طور اختصار صهیونیسم یک پدیده غیر واقعی و غیرقابل تحقق ست.»

خیبر