“عملیات صلح برای الجلیل” که بیشتر با نام تهاجم۱۹۸۲ رژیم اشغالگر قدس به لبنان شناخته می شود،در پی آن بود تا علاوه بر راهی کردن رئیس‌جمهوری مسیحی و طرفدار رژیم پوشالین صهیونیستی به بعبدا (شاید بشیر جمیل، فئودال مارونی)رزمندگان فلسطینی را نیز از لبنان خارج سازد.

با چشم پوشی از تفاصیل این تهاجم بى رحمانه که با بی تفاوتی نیروهای أمل(بنا به دلایلی که از حوصله این نوشتار خارج است)همراه گردید، رونالد ریگان رئیس جمهور وقت آمریکا برای حل و فصل این بحران به نفع متحد خود در منطقه،یک آمریکایی و مسیحی عرب تبار به نام فلیپ حبیب را، برای انجام مذاکره راهی منطقه کرد.از سوی دیگر الیاس سرکیس رئیس جمهور وقت لبنان برای مذاکره با فلیپ حبیب و رژیم صهیونیستی مبادرت به تشکیل هیئت نجات ملی ورزید.

یکی از اعضای این هیئت پنج نفره رهبر فعلی و وقت جنبش أمل، نبیه بری بود،وکیل ۴۲ساله ای که تلاش میکرد أفواج المقاومه الاسلامیه یا همان أمل به جای اینکه یک گروه نظامی باشد یک جنبش سیاسی باشد که شاخه نظامی هم دارد.

مذاکرات منجر به توافق بر سر آتش بس و اخراج مبارزان فلسطینی از لبنان شد.توافق همانا و اعتراضات گسترده مردم و گروههای معتقد به آرمان قدس همانا…
برون داد مذاکرات آغازی شد برای انشعاب طیف اسلامگرای جنبش أمل،طیفی که به بعلبک،هرمل و بقاع نقل مکان کرد.

با گذشت زمان،باموافقت اسلامگرایان و تایید رهبران ایران،در این مناطق شورایی به نام شورای لبنان شکل گرفت،شورایی که علی رغم فعالیت مخفیانه خود، در پرتو فعالیت روحانیونی همچون سیدعباس موسوی،شیخ صبحی طفیلی،سیدحسن نصرالله و غیر روحانیونی همچون ابوهشام(حسین موسوی)،محمد فنیش و…توانست جایگاه برجسته ای را در کنار جنبش أمل بدست آورد.

به دنبال توافق صورت گرفته در مذاکرات صلح، گروه های فلسطینی به اجبار لبنان را ترک کردند،در این میان جمعی از جوانان شیعه لبنان و مؤمن به آرمان قدس که به این گروه‌ها پیوسته بودند،با از دست دادن سازمان خود دچار  سردرگمی شدند.

در این میان نبیه و جنبش أمل در اقدامی ناصواب و به بهانه اینکه آنان در خدمت آرمانی بودند که آورده ای جز فقر و بی نوایی برای جنوب لبنان نداشته است،از پذیرش آنان سرباز زدند،اما تشکیلات شورای لبنان با رویی گشاده از این جوانان استقبال کرد و با ایجاد احساس خدمت به یک آرمان مقدس در آنان باعث شد تا این عاشقان قدس با امید و نشاطی  بیش از پیش در راه آرمان خود قدم بردارند،امید و نشاطی که نهال نوپای شورای لبنان را به شجره طیبه حزب‌ الله مبدل ساخت.

یکی از این جوانان عماد مغنیه بود.حاج رضوان جوان پیش از این با نیروهای ضد اطلاعاتی سازمان الفتح (نیروهای ۱۷) همکاری می کرد.